موضوعات و مفاهیمی درباره ی مینیاتور

حسین بهزاد استاد مشهور وبزرگ مینیاتور معاصردر سال 1273در تهران متولد شد. پدرش میرزا فضل الله اصفهانی نقاش و قلمدان ساز بود. وی هفت ساله بود که پدرش او را به شاگردی ملا علی قلم ساز در مجمع الضایع درآورد.پس از چندی پدرش و استادش بر اثر بیماری وبا در گذشتند.فقر اقتصادی و فشارهای  ناپدری عواملی شدند که بهزاد دوران کودکی و نوجوانی سختی را پشت سر گذارد. او پس از مرگ استادش همانجا نزد میرزا حسن پیکر نگار که شاگرد بزرگتر ملاعلی بود باقی ماند. ودوازده سال به عنوان شاگرد برای وی کار کرد.وی در فرا گیری مینیاتور استعداد و علاقه زیادی از خود نشان می داد.پیشرفت بهزاد در حدی بود که اکثر کارهای سفارش شده به کارگاه میرزا حسن را ساخته و پرداخته

میکرد.

.درهجده سالگی کارگاه مستقلی در کاروانسرای حاج رحیم خان در کنار سبزه میدان باز کرد.حسین بهزاد در کپی کردن مینیاتورهای قدیم (مینیاتورهای مکتب صفوی ،آثار کمال الدین بهزاد ورضاعباسی ) توانایی بسیار داشت.آنچنان دقتی در کپی کردن این آثار از خود نشان می داد که تشخیص آنها از کار قدیمی دشوار بود.بسیاری از این آثار توسط مستشرقین و موزه ها خریداری شده و در کلکسیون ها نگهداری می شود.

 او در سال 1314زمانی که آقای علی اصغر حکمت ویر فرهنگ بود ، به فرانسه رفت ودرپاریس به مطالعه هنر غرب پرداخت. بهزاد صبح ها در کارگاه کوچک خودروی مینیاتور های ژاپن،چین و ایران به تهیه مینیاتور می پرداخت و عصر ها ی خود را به مطالعه آثار نقاشان بزرگ در موزه «لوور» می گذراند.هدف او از این کار شبانه روزی ایجاد سبکی جدید در مینیاتور ایران بود که نه تقلیدی از پیشینیان باشد و نه خارج از اصول اصلی مینیاتور. او در این باره چنین می گوید:

«مطالعه من در سبک های مختلف نقاشی ایرانی و خارجی بدین منظور بود که سبکی بوجود بیاورم که ایرانی باشد و ضمناً  باهنر امروز تطبیق کند.شیوه نقاشی مینیاتور که به صورت تقلید غلط و ناپسندی درآمده بود،رفته رفته از بین میرفت،من کوشش داشتم سبکی بوجود آورم تا این هنر ملی از بین نرود».

وی پس از سیزده ماه به ایران باز گشت و نتیجه مطالعات خود را بر روی آثارش به ایرانیان عرضه داشت.آثار دوران جدید هنری او بارها در نمایشگاه های هنری جهان به نمایش گذاشته شدو در همه جا مورد توجه و تحسین قرار گرفت.

بهزاد بسیاری از ریزه کاری های بی مورد مینیاتور را دور ریخت . در نقاشی های او حالات و روحیات اشخاص به خوبی مشخص است.او سایه را وارد مینیاتور کردو در رنگ آمیزی ابتکار عمل به خرج داد.او توانست مینیاتور را که پس از دوران صفویه تکراری شده بود ودر دوران قاجار تحت تاثیر نقاشی های غربی و روسی قرار گرفته بود به مسیر اصلی خود بر گرداند و شاهکار های بزرگ بیافریند.

در سال 1333 به مناسبت جشن هزار ساله بوعلی سینا نمایشگاهی از آثار او در موزه ایران باستان برگذار شد که نظر همگان را به خود لب کرد.سال بعد دولت فرانسه از استاد دعوت کرد تا آثار خود را

در پاریس به نمایش گذارد . این نمایشگاه توسط سفیر کبیر ایران و وزیر فرهنگ فرانسه در موزه هنرهای جدید تشکیل شد.بعد از آن نمایشگاه هایی نیز به دعوت کشورهای چکسلواکی، لهستان وامریکا در این کشور بر گذار شد.

دریافت دیپلم المپیک برای تشکیل نمایشگاه نقاشی المپیک، نشان درجه اول مسابقه نقاشی بین المللی که در شهر مواپولی با شرکت شصت کشور برگذار شد ودر تهیه کارت کیریسمس برنده اول اعلام شد.نشان بوعلی از طرف موزه ایران باستان ،دونشان درجه اول از طرف وزارت فرهنگ و نشان درجه اول از طرف هنرهای زیبای کشور از جمله افتخارات این استاد بزرگ مینیاتور است.

بهزاد با وجود تمام سختی ها ، مشکلات و صدماتی که در طول زندگی بر وی وارد میشد همواره ایستادگی کرد و به راه خود ادامه داد.تا جایی که «ژان کوکتو» نویسنده و هنرمند معروف فرانسوی درباره ی وی چنین میگوید:«بهزاد پیغمبر افسونگریست از مشرق زمین داستان سرا.اگر همیشه مشرق زمین به قصه های هزار و یک شب ،کاخ های طلایی وکنیزکان زیبایش برای ما داستان میگفته این بار، مردی با موهای سفید وچشمان با نفوذ با خط ها و رنگهایش اشکالی افسون کننده در مقابل چشمان ما گسترده است. بدون شک در مینیاتور قرن ما،یک استاد از جهت قدرت طرح و رنگ آمیزی وجود دارد که او حسین بهزاد  هنرمند ایرانی است».

برخی از نمایشگاه های داخلی و خارجی که آثار استاد بهزاد در آن به نمایش گذاشته شده بود به شرح زیر است:1-موزه های هنر مدرن پاریس2-در هنرهای زیبای کشور3-درقصر شاپورغلام رضا4-در انجمن ایران وامریکا5-در چکسلواکی 6-در ورشو7-درانجمن ایران وآلمان 8-درهندوستان9-درآبادان10-درژاپن 11-درواشنگتن12-درباشگاه مهرگان13-درنیویورک14- در نمایشگاه بین المللی بروکسل15-درآبادان16- در دانشگاه تهران .

از حسین بهزاد تابلوهای بسیار ارزنده ونفیسی به جای مانده است که برخی از آنها عبارتند از:

صفی الدین ارموی- ایوان مداین- فردوسی و قهرمانان شاهنامه- ابن سینا بر بالین بیمار عشق(در دو تابلوی مختلف)- صاحبان طلای سیاه- حافظ شیراز- نیمه شب حافظ – شب قدر حافظ- اندیشه کیم ابو علی سینا – پند خیام در(در دو تابلوی مختلف)-دختر رز(درسه تابلوی مختلف)- خیال- دو دلداده- موسی وشبان- خواب خوش- بهرام و گل اندام- نگاه- بهار وجوانی- آفرینش از نظر خیام- ناز- قیام کاوه آهنگر- اسرار ازل- عصیان- خسرو پرویز- بهشت و دوزخ- طنازی وخیام- قحطی- کشتن رستم دیو سپید را- صورت شمس تبریزی- مولانا جلال الدین رومی- ابریق مرا شکستی- فتح بابل- در جست وجوی انسان (تابلوی نیمه تمام)
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم شهریور 1388ساعت 17:7  توسط نرگس نفر | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
به وبلاگ پر نگار خوش آمدید.من نرگس نفر هستم.از کودکی علاقه زیادی به نقاشی داشتم .بیشتر اوقات فراغت خود را از همان دوران کودکی به نقاشی می پرداختم .اما هیچگاه زمینه ای برای فعالیت حرفه ای در نقاشی نداشتم .از زمان کودکی بدون اینکه اطلاعات خاصی در مورد مینیاتور داشته باشم به نقاشی مینیاتور علاقمند بودم .تا اینکه تصمیم گرفتم به طور جدی نقاشی را در این رشته ادامه دهم .سه سال است که به طور جدی بدون کمک هیچ استادی تنها با نگاه کردن به آثار اساتید بزرگ این هنر(البته به طور پوستر وآلبوم)به این هنر می پردازم.

نوشته های پیشین
مرداد 1390
اردیبهشت 1390
بهمن 1389
دی 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
دی 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
پیوندها
گالری عکس Wondermage
نگارگر
توانا رسانه نوين
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM