ای کوکب هدایت.مشق از اثر استاد فرشچیان.ابعاد ۴۰.۶۰

رایحه روح پرور.مشق از اثر استاد فرشچیان.ابعاد ۳۰ .۵۰

گلبانگ.مشق از اثر استاد فرشچیان.ابعاد۵۰.۷۰

سرور. مشق از اثر استاد فرشچیان در ابعاد ۵۰.۷۵

در بستر رویای شب .مشق از اثر استاد فرشچیان در ابعاد ۴۰.۶۰

نقاشی روی پوست در ابعاد۴۰.۶۰ .

سخت  زیبا   می روی   یکبارگی               در تو حیران می شود  نظارگی

اینچنین   رخ  با   پری  باید نمود                تا   بیاموزد    پری    رخسارگی

هرکرا    پیش تو  از جای     رفت               زیر   بارش     برنخیزد     بارگی

چشمهای نیم خوابت سال و ماه              همچو من مستندبی میخوارگی

دوست تا خواهی بجای ما نکوست           در   حسودان    اوفتد     آوارگی

                          سعدیا  تسلیم فرمان شو که نیست

                          چاره ی    عاشق    بجز     بیچارگی 

این نقاشی را روی پوست در ابعاد ۴۰*۶۰ به مدت زمان۱۰۰ ساعت کار کردم.رنگ زمینه و قلم گیری گلها پرندگان را طوری انتخاب کردم که تصویری رویایی به وجود آورد .به طوریکه گلها شیشه ای و پرندگان غیر واقعه ای به نظر آیند. و در طرح اصلی از رنگهای تند استفاده کردم تا از زمینه جدا شده و توجه بیننده را به سمت خود جلب کند. 

        

رستن-مشق از اثر استاد فرشچیان

این کار را از روی اثر آوای دوست استاد فرشچیان مشق کردم . به مدت دو ماه روی آن کار کردم و تمام سعیم این بود که بتوانم نقص های کارم را به حداقل برسانم.

نقاشی روی پوست کار متفاوتی نیست. تمام مراحل کار شبیه نقاشی روی کاغذ است. با این تفاوت که پوست سطحی زبر و پر از روزنه دارد. در نتیجه عمل پرداز راپیچیده تر می کند و کار بیشتری می برد.

به دلیل علاقه بسیار زیادی که، به آثار استاد فرشچیان دارم .به خودم این اجازه را دادم که ،یکی از آثار بسیار زیبای ایشان را روی پوست مشق کنم. نقاشی روی پوست با اینکه از نقاشی روی کاغذ سخت تر است. اما خیلی لذت بخش تر است .و زیبایی نقاشی را دو چندان می کند.حدود دو ماه روی این نقاشی کار کردم ، این کارباعث شد که من تجربه ی بیشتری   بدست بیاورم .و به مسائلی توجه کنم که شاید قبلاً کمتر توجه می کردم.امیدوارم با تمرین بیشتر و مشق از روی کار استادان بزرگ  بتوانم هر بار نقاشی بهتر از قبل بکشم.و اشکال های  خود را بر طرف کنم.

اگر مایل به دیدن کارهای دیگری که از آثار استاد فرشچیان روی پوست مشق کرده ام هستید.روی ادامه مطلب کلیک کنید. 

ادامه مطلب

صادقی بیک از سرکردگان ایل خدابنده لو و از بزرگان دوره ی شاه عباس کبیر بود.ایل خدابنده لو در آغاز ظهور شاه اسماعیل اول، به اختیار خود از دیار شام به سوی ایران آمده و در عراق و آذربایجان جا گرفته بودند.صادقی در سال 940 ه.ق در حوالی محله ورجو(ویجویه)در شهر تبریز به دنیا آمد.او در بیست سالگی، پس از آنکه پدرش کشته شد، مدتی با امیرخان موصولی و بدرخان و اسکندرخان افشار بود.سپس در عهد شاه اسماعیل دوم به کتابخانه ی دولتی راه یافت و بعدها از جانب شاه عباس کبیر به والای کتابداری منصوب شد.او که به مولانا صادقی نیز معروف گشته، به هردو زبان پارسی و ترکی شعر می گفته و به عنوان منشی نثری روان داشته است.صادقی بیک از کودکی به طراحی و نقاشی علاقه فراوان داشت. او نزد استاد مظفر علی (خواهر زاده استاد کمالدین بهزاد و پسر مولانا حیدر علی) نقاشی آموخت بعدها او یکی از نقاشان بی همتا زمان خود شد.

صادقی بیک علاوه بر کتاب قواعد نقاشی، رساله ونظومی نیز در مورد نقاشی و رنگ آمیزی و ابزار و مصالح نقاشی نوشته است.

سایر تألیفات صادقی به شرح زیر است:

- زبدة الکلام :این کتاب شامل قصایدی در حمد و مدح و منقبت است.

- مثنوی فتحنامه عباس نامدار:کتابی در بحر شاهنامه که به امر پادشاه زمان سروده است.

- مثنوی سعدو سعید که در بحر خسرو شیرین است.

- دیوان غزلیات پارسی و ترکی که به ترتیب حروف تهجی است.

- مجمع الخواص:تذکرة الشعرایی به زبان ترکی است که به نهج«مجالس النفایس» امیرعلی شیر نوایی،تألیف شده است.این کتاب شرح احوال چهارصد هشتاد نفر سخنور از ابتدای دوره ی شاه اسمایل صفوی تا دوره ی شاه عباس است.

- مجموعه ی منشآت و مکاتبات پارسی وترکی.

- تذکرة الشعرایی شامل رباعیات معمایی که به نام های شعرای گذشته و متأخر و معاصر او نوشته شده است.

- خطیات:کتابی است مانند رساله لذات معین استر آبادی.

- مقالات و حکایاتی بر وزن مخزن وبوستان.

صادقی بیک از نقاشان برجسته ی دوره ی خود بوده است.علاوه بر این او شاعر و نویسنده ای زبردست و کتاب دار کتابخانه ی سلطنتی نیز بوده است.

جای بسی تأسف است که چرا این هنرمند بزرگ، باید چنین گمنام بماند!

به جرأت می توان گفت که کتاب «قانون الصور» صادقی، اولین رساله در نقاشی و ابزار و مصالح رنگ سازی در ایران است.

صادقی بیک انگیزه ی خود را از نوشتن این مقاله چنین بیان می کند:

یکی  از   دوستان  آدمی  خوی                        که  در راه  وفایش داشتم روی

دلش از ذوق  نقاشی  زره  برد                       عنانش را به دست  شوق  بسپرد

شب وروزازخیال نقش وصورت                      نیافزودی  کدورت  بر  کدورت

نه شب آرام و نه روزش  قراری                      نه جزنقش وصورمشغول کاری

شبی  نیکوتر از  روی    جوانی                      درآمد  از  درم  آن   یار  جانی

دلم  را  مرهم    داغ  نهان  شد                       زدرج  در چنین گوهر نشان شد

که   ای مشهور  عالم   ذوفنونی                     خرد را  کرده   رایت  رهنمونی

مراشمع طلب باشد رغبت افروز                     که  ذوقم  می فزاید روز بر روز

مرا زین گونه باشد  کار دشوار                      ترا زین  سان تغافل  شیوه ی کار

پی    پاداش    منت داری   من                      مرتب ساز  قانونی  در  این  فن

کسی   احوال   فردا   را   نداند                     غرض نقشیست  کز  ما  باز ماند

چو بر ترتیب کارم ساخت مأمور                    بعذر    اینکه    المأمور  معذور

بدین قانون نوشتم صفحه ای چند                     به   قانون الصور کردم  نشانمند

الهی  این  عروس  حجله ی  ناز                    که کردم از خلوت خود جلوه آغاز

دهی قرب قبول  خاص و عامش                     کنی   توقیع  مقبولی    به   نامش

بدین گونه استاد بیک افشار،اولین رساله را در اصول نقاشی نوشت.صادقی بیک در نصیحت فرزند می گوید:

مجمو  تعلیم  ز استادان  تصویر                که از فرزند خود دارند تقصیر

اگر فهمت کنی سستی دراین فن                به  شاگردی گرایی تا  به مردن

وگر  کردی  به  آسانیش  تفهیم                 حسد  گردد  حجاب   راه  تعلیم

بود مردی نه مرد ریش ودستار                که  در قید   حسد  باشد  گرفتار

نمی گویم که از سررهسپر باش                ولی  جویای  مرد  راه  بر باش

اگر زان  گونه  استادی   نیایی                 ز   قانون الصور  رو بر  نتابی

که آوردم به  هر  آیین  و دادی                 ترا  بی مزد  و  منت  اوستادی

نباشد صادقی را غیر از این کار                که  هستی  را  نمی بینم  بقایی

صادقی بیک درکتاب خود در باره ی حل کردن طلا و نقره،چهره پردازی و جانور سازی (تشعیر)و در مورد دیگر اصطلاحات،سخن کافی گفته است.او برای روشن تر شدن مطالب و زودتر رسیدن به هدف قواعد نقاشی را به شش بخش تقسیم کرده است.و معتقد است هرکسی که به نقاشی روی آوردباید این قواعد را کامل بداند.در غیراین صورت نقاش خوبی نخواهد شد.

در کتاب« لغات و اصطلاحات فن کتابسازی» شش اصل صادقی بیک را هفت اصل معرفی کرده که به قرار زیر است:

- اسلامی (اسلیمی)

- ختایی

- فرنگی

- فصالی

- ابر

- داغ

-گره

در همین کتاب نوشته شده که قطب الدین محمد قصه خوان گوید:

«همچنان که در خط،شش قلم اصل است،در این فن نیز هفت قلم معتبر است».

خود صادقی بیک این هفت اصل به صورت شش اصل در شعر زیر بیان کرده است:

چنین  کرد  اوستادم  رهنمایی                  که هست اسلسمی و دیگر ختایی

ز ابر و واق  اگر  آگاه   باشی                 چو  نیلوفر فرنگی  خواه   باشی

مکن ازبند رومی هم  فراموش                 کنی چون اسم هریک جای درگوش

چو اصل کاردانستی در این کار               نگردد     فرع     کار    دشوار

گر نیلوفر را هم به حساب اصل بدانیم هفت اصل می شود.

اصول صادقی بیک بسیار اهمیت دارد وآن طور که بر می آید استادان قدیمی شاگردان خود را بر اساس آنها آموزش می دادند.

صادقی بیک ادامه ی شعر را چنین می آورد:

رقم سازی چو از هر اصل معلوم              مساوی بایدت هر برگ و هر بوم

به گلهای  مدور باش  سر  راست              که پر گاریش سازی بی کم وکاست

بود با  ازک  بی جان  بسته  آنها               ز پیچک  کن    قیاس  ریسمان ها

به  طرح  کار  مستعجل  نباشی                ز جوش  ریسمان    غافل   نباش

بر گرفته از کتاب مبانی نقاشی ایرانی

تمام تلاشم بر این بود تا با این نقاشی دوستی و محبت را زیر طاقی از ایمان و معرفت نشان دهم.